T.C. Mİllî Eğİtİm BakanlIğI
İSTANBUL / FATİH - İstanbul Lisesi

Okulumuzun Tarihçesi

 

3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İstanbul Lisesi’nin esasını, ilk Özel Okul olarak açılan  (Numune-i Terakki) teşkil etmektedir. Bu  Okulu Bahriye  emekli Yüzbaşısı Mehmet Nadir Bey, 1884 yılında açmıştır. Okul kısa zamanda gelişmiş ve tanınmış, modern bir okul haline gelmiştir. Maarif Nezareti (Milli Eğitim Bakanı) 1896 yılında Okulu satın alarak devletleştirmiştir.

 

1909 yılında adı (İstanbul  Leyli İdadisi)  olarak  değiştirildi. Bu  zamanda  Okul Sultan Mahmut Türbesi  arkasındaki, Bezm-i Alem Sultan’ın yaptırmış  olduğu  binada bulunuyordu. 1910 tarihinde Okul (İstanbul Lisesi ) adını aldı. Böylece “Lise” kelimesi ilk defa bu düzeydeki okullar için kullanılmaya başlandı.(Kuruluş Devri « Numune-i Terakki » ) 

 

1913 yılında Okulun adı (İstanbul Sultanisi)’ne çevrildi. Okulda  yine ilk, orta ve lise  kısımları  bulunuyordu. Fransız lise  müfredatı  uygulanıyor, ilk kısımıdan  itibaren Fransızca  okutuluyordu.  1912  yılında  Okulun  Beden  Terbiyesi   Öğretmeni  Ahmet  Robenson (İngiliz olup Türk Tabiiyetine geçmiştir.)  İstanbulspor  Kulübünü  kurmuştur. Ayrıca Okulda “KEŞŞAF” adlı bir izci teşkilatı da meydana getirilmiştir.

 

Bu  izci  teşkilatından 41 kişi Çanakkale Savaşlarına gönüllü  olarak  katılmış ve tamamı  şehit  olarak  Çanakkale Zafer Anıtı’na adlarını yazdırmışlardır. İstiklal  Savaşında da  Sakarya  Muharebesine  gönüllü  olarak katılan  izcilerin  tamamı bu  defa da “Gazi”  olarak  geri  dönmüşlerdir. Bu  nedenle  Atatürk onlara « Sakarya’nın Çocukları » diye hitap etmiş, bunun üzerine izciler isimlerini “Sakarya İzci Oymağı” olarak değiştirmişlerdir.

 

Okul 1914’te Saint- Benoit binasına  nakledildi. 1917  yılında  Okulun  Almanca öğretim  yapmasına karar verildi. Almanya’dan 22 Alman öğretmen getirtildi. Edebiyat ve Tarih dersleri hariç diğer dersler Almanca okutuluyordu.

 

1919’da Okul Saraçhanebaşı’ndaki Münir Paşa Konağı’na taşındı ise de bir süre sonra Mercan Sultanisi’ne nakledilmiş ve 1923’te Sultani Devresi sona ermiştir. (Temelleşme Devri « İstanbul Sultanisi »)

 

 

Cumhuriyet Dönemi.

 

1923 yılında Okulun adı “İstanbul Erkek Lisesi" oldu ve Beyazıt’taki Fuat Paşa Konağı’na nakledildi.

 

Okulumuz bugünkü binasına Büyük Atatürk’ün emir ve  direktifleriyle 1933 yılında yerleşti. 1934  yılında yatılı kısmı kaldırılmışsa da 1958 yılında tekrar  yatılı hale getirilmiştir.

 

2007-2008 Öğretim yılında Okulumuzda 845 öğrenci öğrenim görmektedir. Kız ve Erkek pansiyonu vardır. Pansiyon 160 erkek ve 45 kız kapasitelidir.

 

 

1957 Türkiye ve Federal  Almanya  Hükümetleri arasındaki Kültür Anlaşması  çerçevesinde  sağlanan öğretmen ve eğitim materyali ile Almanca Öğretime başlanılmıştır.

           

Halen  eğitim - öğretimi sürdürmekte olduğumuz  okul  binamız 3 katlı tek blok halinde olup, 16.000 metrekarelik bahçe içerisinde yer almaktadır.            

         

Okulumuzda 4 Fizik, 3 Kimya, 2 Biyoloji, 1 Fen Bilgisi, 3 Yabancı Dil, 2 Bilgisayar olmak üzere toplam 15 laboratuvar, 35 derslik, 2 spor salonu, 2 konferans salonu bulunmaktadır.

 

1998 yılında yürürlüğe giren 8 yıllık Zorunlu İlköğretim uygulaması sonucunda “orta kısım” kademeli olarak kapatılmıştır. Okulumuz 1 yıl hazırlık 4 yıl lise öğrenimi veren 5 yıllık bir Anadolu Lisesi statüsünde devlet okuldur.

 

Tükçe okutulan Genel Kültür derseleri haricinde Fen ve Matematik alanı dersleri tamamen Almanca okutulmaktadır. Abitur (Alman Eğitiminde Üniversiteye Giriş Sınavı ) ve Sprach Diplom (Dil Diploması) sınavları uygulanmaktadır.

 

Her İstanbul Liseli; bilimselliği, çalışkanlığı, bilgisi, görgüsü ile yalnız Türkiye’ nin değil tüm insanlığın aradığı, özlediği çağdaş insan, Atatürkçü insandır. Türkiye’nin en seçkin üniversitelerine öğrenci yerleştirmede her zaman ilk sıralarda yer almaktadır.

 

Bu tarihi ve köklü eğitim kurumundan mezun olan ve Ülkemizin ekonomik, politik, bilimsel ve sanatsal alanlarında yön veren, öncülük eden çok sayıda siyasetçi, girişimci, bilim adamı ve sanatçı bulunmaktadır.

 

Okul binası vaktiyle Duyun-u Umumiye (Genel Borçlar İdaresi) binası olarak  kullanılıyordu. Binanın yapılış tarihi 1897, mimarı Fransız Alexandre Vallaury’dir. Bina  Neo  Klâsik  akımın   özelliklerini  taşır. Bina yaklaşık 90 m × 145 m büyüklüğündeki diktörtgen biçiminde bir arsa üzerinde yer almaktadır.Bina bahçenin içinde doğu-batı doğrultusunda uzanıyor.Planı yaklaşık 23 m × 197 m boyutlarında bir dikdörtgen.Dikdörtgenin uçlarında, ana kütleye dik yönde öne ve arkaya doğru taşan kanatlar var.Bu kanatlarla genişleyerek eni 37 m‘ye yaklaşan doğu ve batı cephelerin ortasında da,yarım sekizgen biçiminde çıkıntı yapan bir bölüm daha yer alıyor.Yarım sekizgen çıkıntıların da eklenmesiyle binanın boyu yaklaşık 120 m’yi buluyor.

 

Bina bir zemin, iki tam ve iki bodrum kattan oluşuyor.Güney cephesi üç katlıyken,arazinin güneyden kuzeye,Haliç yönüne doğru epeyce eğimli olması nedeniyle,birinci bodrum kat kuzey cephesinde tam kat halinde ortaya çıkıyor ve dolayısıyla bu cephe dört katlı oluyor.Kat yükseklikleri aşağıdan yukarıya gittikçe artıyor: Zemin katın yüksekliği yaklaşık 4 m, birinci katın 5 m,ikinci katın da 6 m.

 

Binanın plan şeması: Dikdörtgenin uzun aksı boyunca bir baştan bir başa uzanan geniş bir koridorun iki yanına yani kuzey ve güney cephelerine birer oda sırası getirilmiş ve katlar birbirine, tam ortada yer alan büyük bir merdiven holü içindeki bir ana merdiven ve koridorun iki ucundaki servis merdivenleri ile bağlanmış. Böylece, ortadaki merdiven holünden geçen kuzey-güney aksına göre tümüyle simetrik bir plan ortaya çıkıyor.Katlardaki oda sıralarından güney cephesindekinin genişliği 5.80 m iken, kuzeydekinin genişliği 10 m yi buluyor.

 

Hem birinci, hem de, ikinci katta, orta akstaki ana merdivenin koridora ulaştığı noktada bir hol oluşturulmuş. Bunu sağlamak için merdivenin karşısına gelen koridor duvarı, binanın kuzeyindeki dış duvarına doğru geri çekilmiş. Koridor duvarının yerine de taşıyıcı işlevini karşılamak üzere merdiven kollarının karşı hizasına gelmek üzere kare kesitli ayaklar yerleştirilmiş.

 

Zamanında bütün holün üzerini, çok büyük kesitteki ahşap başıklarla oluşturulmuş bir makas sisteminin taşıdığı, saydam bir örtüyle kaplı bir çatı kapatıyormus. 1980’lerin ortasında yapılan esaslı onlarımlarda, ahşap makaslar bozulmadan yerinde bırakılmış, bunların hemen üstüne, çatıyı taşımak üzere bir çelik makas sistemi kurulmuş. Çatı da eski etkiyi bozmayacak şekilde, yarı saydam pvc levhalarla kaplanmış. 2000 yılından bu yana çatı saçakları, çatıdaki kuleler,kursun döşemeler kapı-pencere çerçeveleri onarım görmüştür.

 

Paylaş Facebook  Paylaş twitter  Paylaş google  Paylaş linkedin
Yayın: 07.12.2012 - Güncelleme: 09.10.2017 15:13 - Görüntülenme: 13708
  Beğen | 5  kişi beğendi